|
เมื่อวานก่อน วันพุดหลังเลิกเรียน ได้เจอเพื่อนรัก ปูน กะสแตมป์ 55 มันเข้ามหาลัยเพื่อทำงานให้จารย์ ที่จะแสดง ที่หอศิลป์ บั้ก แล้ว เรียกเราให้ขึ้นรถ เราก้ขึ้นมานั่งแบบว่าง่าย ดีใจบวกกะตื่นเต้นได้เจอเพื่อน มันถามรุ้ป่าวเนี้ยว่าจะไปไหน เราเลยบอกว่า เออไม่รุ้ แล้ว มันลวงเราไปซื้อไม้กะมัน จนได้ เชื่อเลย แต่ก้ดีเหมือนกัน คุยกันถึงความหลังตอนที่เรียนอยู่ เฮ้อ .. ดีใจเหมือนกันเริ่มเห้นเพื่อนเราๆได้ดี นี่สิ เราน่าจะตั้งใจเรียน จะได้จบพร้อมมัน เสียดายวะ มันจบกันไปแล้ว แต่เรายังเหลืออีกเทอม เฮ้อ เอาว่ะ เอาวะ ทนอีกหน่อย เดียวก้สิ้นสุด ... เฮ้อ ตอนนี้เหมือนรุ้สึก ทุกสิ่งทุกอย่าง ถอยลงหมดเลย ความคิด งาน กะลังใจ และ เรื่องอื่นๆๆ เหมือนว่าพลังที่เคยมีอยุ่มากมาย มันถูกลดทอนลง ไม่รุ้เพราะ อะไร จะเริ่มทำงานก้ทำไม่ได้ มีอะไรไม่รุ้เต้มไปหมด เราก้ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน เหมือน ป่วย เหมื่อน อ่อนแอ เหมือนจะท้อ อีกรอบ
เหมือนแว่นไหม 0=0 55 อยากหายไวไว ไม่อยากเปนแบบนี้นานเลย มันไม่ดีกับตัวเองจิงๆๆ ทำไมช่วงจิตตก ต้องอยากกินอะไรมากมายขนาดนี้ก้ไม่รุ้ YY แย่นะเนี้ย
คิดถึงเบนอย่างสุดขั้ว ฉันคงจะดีกว่านี้ถ้าได้คุยกะแกนะ ปีหน้าทุกอย่าง จะทันไหมเนี้ย
|
Comments
|
|
|
|
|
|
|
|
|
